Donna Selvatica
Donna Selvatica is tegenwoordig Borgo Vecchio. Een ander concept. Het is niet meer hetzelfde. Ik koester mooie herinneringen, daarom laat ik het verhaal staan.
Aan Donna Selvatica, het restaurant van hotel Borgo Vecchio, koester ik denkwaardige momenten. Inmiddels draagt Donna Selvatica de naam van het hotel. Ook is het restaurant opnieuw gedecoreerd en de kaart aangepast. Minder sjiek, toegankelijker en vriendelijker geprijsd. Nog steeds kun je er lekker eten, warme inrichting en fantastisch uitzicht, alleen heeft het een ander niveau. Het verhaal blijft natuurlijk bestaan en dat ga ik jullie niet onthouden. Al heeft de bewuste ober zich volledig toegelegd op het kunstenaarsleven.
Donna Selvatica
Na een uitgebreide wijnproefsessie bij Il nido della Cinciagella belandden we bij Donna Selvatica. Een kat lag gemoedelijk in haar mandje buiten het restaurant. De wijn had al wat invloed op onze gemoedstoestand. Dus we waren toe aan eten. Wellicht herkenbaar ;-). Het restaurant doet enigszins chique aan. Marmer op de vloer. Ingedekte tafels met tafellinnen. Kasten met eigen gemaakte grappa’s.
We werden uiterst vriendelijk begroet. De ober was oprecht en geïnteresseerd. ‘Ach, je bent bij mijn neef Luca geweest?’ Maar een glas wijn kan er toch nog wel bij?’ Tuurlijk. Ik nam een Tajaran Ragù met truffels. Een specialiteit uit Piëmonte. Ik heb nog nooit zo’n berg truffels op de lekkerste tajarin ooit gehad. Legendarisch! Na de lunch zette de ober twee flessen huisgemaakte limoncello op tafel. Deze moesten we zeker even proeven! Met een grote glimlach vertrokken we.
Naar website
